امشب فیلم کنعان (مانی حقیقی) رو دیدم.تعریف دوستانم از فیلم کنعان و حاشیه هایی که تو جشنواره داشت و بازیگرهایی که توش بازی میکردند و مهمتر از همه اصرار دوستم برای دیدن این فیلم دست به دست هم داد تا به سینما بریم. قبل از اینکه به سینما برم دو برداشت کاملا متفاوت از فیلم شنیدم. بعضی ها به شدت خوششون اومده و بود و تعریف میکردند. بعضی ها هم فیلم رو خیلی ضعیف میدونستند. وقتی روی صندلی سینما نشستم تصمیم گرفتم هر چیزی که در مورد فیلم خونده بودم و هر چی که شنیده بودم رو فراموش کنم تا بدون پیش داوری فیلم رو ببینم.

فیلمنامه فیلم ,کار مشترک مانی حقیقی و اصغر فرهادی (نویسنده چهارشنبه سوری) هست.خط داستانی که از قواعد ملودرام پیروی میکنه در مورد زن و شوهر جوانی (با بازی ترانه علیدوستی و محمد رضا فروتن) هست که در آستانه جدایی هستند. نقش های دوم رو هم بهرام رادان و افسانه بایگان بازی میکنند که به نظرم هر دو از پس نقش هاشون خوب براومدند. جالبه که در مراحل نوشتن فیلمنامه هیچکدوم از این چهار بازیگر مد نظر مانی حقیقی نبودند.

مینا ( ترانه علیدوستی) میخواست طلاق بگیره اما دردش نه پول بود, نه خونه ,نه ماشین و نه آزادی . دردش شاید یکی از زنانه ترین مشکلاتی بود که میتونه باعث جدایی و از بین رفتن عشق و علاقه بشه.دردی که شاید نشه به زبون آورد و اگر هم بگی یه پوزخند تحویل بگیری .بیشتر از این نمیگم تا خودتون برید و ببینید.

در کل به نظرم یکی از بهترین فیلمهایی بود که تو این دو سال از سینمای ایران دیدم.شما هم اگر این فیلم رو دیدید نظرتون رو بنویسید.