همه چیز از آغاز, حتی لبخند خشک من به شروع سالی از سالهایی که عمرش میخوانیم. چه بخواهیم و نخواهیم.  شروع میشود و تکان میدهد وبه تکاپو می اندازد دور و برت را. تو هم خواسته و یا ناخواسته باید همراه شوی و تن دهی به این تغییر.

کوله بار یک سال خستگی ات را , رنج ها و پوست انداختت را باید پشت در اسفند بگذاری و دستت را سبک کنی برای سفر جدید. آذوقه تجربه را بردار و چراغ امید. نگران خط های چهره ات هم نباش که هر کدام مسیری تازه است. فقط همراه  شو و دل بسپار. خودش پیدایت میکند. نمیدانم چه میخوانی اش؟ خدا, عشق,  هدف, ایمان , هیچ… دل که بدهی همان هیچ هم راهت را نشانت میدهد.

امیدوارم در سال جدید پیدا کنی آنچه را که متعلق به توست.عشقت , راهت , هدفت… زبان سرخت در دهان و سر سبزت بر تن باد. سال نو مبارک!

پی نوشت:

هر آنچه راجع به هفت سین , مفاهیم و تعابیر آن در ایران باستان میخواهید بدانید در این فایل کم حجم بخوانید.