ایده ها مثل جرقه هستند. یک لحظه روشن میشوند و اگر فندک مغز در آن لحظه گاز نداشته باشه ناپدید میشوند. نه شعله ای روشن میشود و نه حرکتی شکل میگیرد. اگر در همان لحظه ایده را گرفتی و شکلش دادی و پروراندی ممکن است شاهکاری خلق شود و مسیر زندگیت را عوض کنند.

در زندگی من این جرقه ها کم نبوده. از بعضی هایش فقط همین قدر یادم مانده که جرقه ای زده شده. حتی یادم نمی آید آن ایده در چه موردی بوده است. بگذریم…

ایده ای داشتم که حدود دو سال پیش شکل گرفت. نمیدانم از کجا اما هر از گاهی به سراغم می آمد و کامل تر میشد. پیش خودم  فکر میکردم ایده آنقدر  بکر و تازه هست و جای کار داردکه بعضی وقت ها که داستانم را در ذهنم کامل میکردم سر ذوق می آمدم. شاید شرح دادن اش سخت باشد اما تصمیم داشتم روزی به داستان یا فیلمنامه تبدیلش کنم.

گذشت و گذشت تا چند روز پیش با سریال FLASHFORWARD آشنا شدم و دیدم ای دل غافل! ایده ای که داشتم نوشته که هیچ بلکه به تصویر تبدیل شده و میلیونها بیننده شاهدش بوده اند. با اشتیاق و البته احساس سرخوردگی به دیدن سریال نشستم و هرچه به جلو رفتم دیدم که چطور ممکن است دو نفر در دو گوشه دنیا ایده مشابهی داشته باشند و حتی در بسیاری از جزییات هم مثل هم فکرکنند.

شاید اگر آن ایده به داستان تبدیل شده و بود و ثبت میشد امروز میتوانستم یقه سازندگان سریال را بگیرم و ادعای ارث  ومیراث کنم! (یکی نیست بگه تو حالا حق خودت رو اینور دنیا بگیر اونور دنیا پیشکش).

فصل اول سریال Flashforward در ده اپیزود پخش شده و توانسته است نمره ۸/۳ از ۱۰ را از سایت IMDB کسب کند.در مورد داستان سریال حرفی نمیزنم اما اگر اهل سریال هستید پیشنهاد میکنم دیدن این سریال متفاوت را از دست ندهید.

و یک پیشنهاد مهمتر: ایده هایتان را دو دستی بچسبید!

در مقابل سیاهی ها و سیاه دل های روزگار است که عیارمردان بزگ محک میخورد و عیار آیت الله منتظری با دقیق ترین محک,  یعنی قضاوت مردم سنجیده شد.و روسفیدی منتظری در پیشگاه قضاوت مردم و دل های روشن رو سیاهی را برای زغال گذاشت. روحش شاد…

خوشا آنکه همچون تو مست از جهان می رود

خوشا آنکه همچون تو مست از شراب الست از جهان می رود

خوشا آنکه همچون تو در خواب مست

به دور از غم هرچه هست از جهان می رود

کسی با خود از این جهان ارمغانی نبرد

خوشا آنکه همچون تو با جام و نامی به دست از جهان می رود

داستان اعتیاد من به فیسبوک الز اینجا شروع شد…

در زندگی لحظاتی است که دهان آدم از وقاحت و پر رویی بعضی ها باز نمیماند, جر میخورد ! عکس از صفحه خبر شماره ۴۰۹۸۸ رجانیوز. خودتان ببینید و بخندید, گریه کنید, نمیدانم! هر کاری دلتان میخواهد بکنید. من که مانده ام!